PRINCE* :: 06 Future + With u*

posted on 19 Oct 2009 17:39 by pl2inc3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รู้มั้ยเมื่อไม่กี่วันก่อนอ่ะจุ่ๆก็เกิดปลงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ...

จู่ๆก็คิดขึ้นมาว่า ปีหน้าเราจะ 20 แล้วนะ

อีก 10 ปีเราก้อจะ 30 แล้วนะ

อีกไม่กี่ปีเราก็จะตายแล้วนะ

เคยคิดกันมั้ยล่ะแบบนี้??

ปกตินิกก็เป็นพวกที่คิดวางแผนอนาคตของตัวเองไว้อยู่แล้วล่ะ

แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรนะ ก้อแค่คิดเล่นๆ วางแผนไว้คร่าวๆ

ถ้าลองมองย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้จากที่เราวางแผนไว้ มันก้อเริ่มก้าวขึ้นมาอีกขั้น ^^

อีกไม่กี่ปีเราจะเรียนจบแล้วนะ นี่ก้อครึ่งทาของปีหนึ่งแล้ว ปีหน้าเราจะมีรุ่นน้องแล้วนะ

มันไวเนอะ ทำไมอะไรๆก็ไวไปซะทุกอย่าง

 

เหมือนเวลามันเร็วขึ้น ใครเร่งเวลาให้เร็วขึ้นรึป่าวนะ??

 

อยากเป็น อยากทำ อยากได้หลายอย่าง แต่มันยังไม่ถึงเวลาซักอย่าง

เวลา 10 ปีน่ะ เราจะมีเวลาทำอะไรที่อยากทำได้พอมั้ยนะ??

คิดไว้แล้วนะว่าอายุ 30 จะเข้าวัด ฟังธรรม :)

ไม่ใช่ว่าต้องเปน 30 หรอกนะที่จะเข้าวัด ป่าวหรอก ที่หมายถึงจะเข้าวัดนี่คือ เข้าสวดมนต์ เจริญภาวนาอะไรแบบนี้ไง นุ่งขาวห่มขาว :))

คิด ไว้ว่าถ้าทำงาน เก็บเงินได้เยอะๆ ส่วนนึงที่เอาไว้ใช้เกี่ยวกับครอบครัว ที่เหลือก็จะเอาไปทำบุญให้หมดเลย โดยที่ไม่ลำบากตัวเอง และผู้คนรอบข้างด้วย

 

นิกคิดการไกลเนอะ XD

 

แต่จิงๆมันไม่ไกลหรอก เวลาผ่านไปเร็วจะตาย แปปๆก็จะพ้นช่วงวัยเด็กแล้ว ยังไม่รุสึกว่าตัวเองโตขึ้นเลยนะ~

เมื่อหลายวันก่อนไปบ้านเพื่อนมา ไปซื้อของกัน เพื่อนคนนี้รุจักมาเปนสิบปีแล้ว XD

มันพูดเรื่องที่ว่าจบไปอาจจะแต่งงานกับแฟนมันที่คบกันมาตั้งแต่ ม.2 ตอนแรกนิกคิดว่าเฮ่ย มันเร็วไปไหม?? มึงคิดไกลจังว่ะ

 

แต่พอมานั่งคิดดูดีๆ มันก็ไม่ไกลนะ...เรียนจบก้ออีกแค่ 3-4 ปีเอง - -

มันไวเนอะ...อะไรกัน เมื่อไม่กี่วันก่อนยังรู้สึกว่าอยู่ ม.4 อยู่เลย

เวลาเดินไวไปมั้ย??ช้าๆลงหน่อยก็ดี

ถ้ามันแต่งจิงๆ อีกไม่นานนิกก็คงเปนคุณอา มีหลานให้อุ้ม ให้ตายสิ รู้สึกแก่จัง~

แต่จะว่าไป มองคนอื่นๆ เพื่อนๆรอบข้างที่มันคบกะแฟนมันมานาน ก็รุ้สึกชื่นชมกับมันนะ แบบเออ คบมานาน ดีว่ะ

พอมองย้อนกลับมาตัวเอง...ยังไม่มีอะไรเลยที่เปนชิ้นเปนอัน

เรื่องนี้มันยังอยุ่ไกลลิบมากจากความคิดของนิก มันเลยดูเปนเรื่องที่ไกลตัวมากๆ แทบจะไม่เคยนึกถึง

 

แต่มันก้อมีบางทีที่คิดขึ้นมาว่าจะได้แต่งงานมั้ยวะ??

 

ตอนนี้สิ่งที่อยุ่ในหัว และแวบเข้ามาบ่อยมากคืออยากเรียนจบ มีงานทำเร็วๆ

อยากช่วยพ่อแม่แบ่งเบาภาระ หาเงินเลี้ยงดู พ่อแม่จะได้สบายๆ :)

นิกวางแผนในอนาคตไว้ทั้งหมดแล้ว อยู่ในหัวนิกนี่แหละ วางแผนไปจนถึงตอนตายเลยมั้ง 5555+

แต่ก้อนั่นร่ะ ทุกอย่างอาจไม่เปนอย่างที่ใจเราคิดหรอกถูกมั้ย??

 

คิด ว่าเรียนจบเราจะต้องทำงานนะ ได้งานที่ดีนะ มีตังหน่อยก้อเอามาลงทุนเปิดบริษัทเอง มีสามีที่ดี มีลูกที่น่ารัก ครอบครัวอบอุ่น พ่อแม่อยู่กับเรานานๆ บลาๆๆ

แต่ความจิงเราอาจจะตกงานขึ้นคาน อยู่ตัวคนเดียว อะไรแบบนี้ก็ได้จิงรึป่าว??

ทุกอย่างมันไม่แน่นอน ก็ได้แค่หวังว่ามันจะดีนะ :)

 

มัน มีอีกหลายอย่างที่อยากเรียนรู้ อยากเรียนเปียโน อยากเรียนโขน อยากเรียนปั้นหล่อรูป อยากเรียนศิลปะทราย ให้ตายเถอะอยากหลายอย่างมาก XD

เพราะมันคือศิลปะ สิ่งที่นิกชอบ ก็อยากทำมันทั้งหมดแหละ ไม่รุ้จะได้ทำมั้ยนะ??

อนาคตจะเปนยังไง เราไม่สามารถรู้ได้ แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิด มันมีที่มาและที่ไปของมัน ขึ้นอยุ่กับว่า เราทำตัวยังไง

เหมือนการเรียนแบบนี้ เราตั้งใจกับมันมากแค่ไหน ผลตอบรับก็จะได้ตามนั้น ((ซึ่งเทอมนี้เหลวๆนิดนึงว่ะ 555+))

ถ้าถามว่า ถ้าอนาคตไม่เปนไปดั่งที่คิดไว้ จะรู้สึกยังไง?? ก็พูดได้ง่ายๆเลยว่าอาจจะเสียใจนิดหน่อย แต่ก้อนะ...ไม่เหนเปนไร :))

ไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นมา นิกว่านิกยอมรับมันได้ ก็มันคือสิ่งที่ตัวนิกเองทำขึ้นมานี่ จิงป่ะ??

หลายๆครั้งที่คิดถึงอนาคตของตัวเอง

ไม่สิ ไม่ใช่ของตัวนิกเองคนเดียว อนาคตของครอบครัวนิก ความเปนอยู่ และอะไรหลายๆอย่าง

บางครั้งนั่งจมอยุ่คนเดียวกับความคิด ขบคิดไปเรื่อยว่าอนาคตของเราจะเปนยังไงนะ??

วางแผนมันเสร็จศัพท์ ดูสวยหรู แต่อยุ่ในความเป็นจิงที่สามารถเกิดขึ้นได้

หลายคนที่นิกเคยคุยด้วย บอกว่าไม่อยากคิดถึงอนาคต คิดแล้วมันเครียด ปวดหัว ยุ่งยาก อะไรแบบนี้

แต่สำหรับนิก เวลาที่คิดเรื่องอนาคตของตัวเอง จะรู้สึกว่าเราใจเย็นและสงบมากขึ้น...

 

เหมือนเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น :))

 

เหมือนเราได้ใช้เวลากับตัวเอง ได้คิดอะไรบางอย่าง สงบมากขึ้น ใจเย็นและรอบคอบมากขึ้น ก็นี่มันอนาคตของเรานี่ ถูกมั้ย??

อนาคตที่เคยวาดฝันไว้เมื่อตอน ม.ต้น เปนยังไง ตอนนี้มันก็ยังเปนอย่างนั้น

จากที่เลือนลาง มันเริ่มชัดขึ้นทีระน้อย เหมือนรูปถ่ายที่ถ่ายแรกเริ่มอาจจะมัวเพราะไม่ชำนาญ

แต่ฝึกบ่อยๆ มันก็เริ่มชัดและสวยขึ้นจนแปลกตา :)

 

มีหลายคนบอกว่านิกเก่ง นิกเข้าใจง่าย ทำได้หลายๆอย่าง

แต่สำรับนิกที่มองตัวเอง นิกก้อเหมือนคนทั่วๆไปที่ก็ต้องมีบางเรื่อง ที่ไม่ได้เก่งไปซะหมด

ไอแคร์เคยเขียนในเฟรนชิพให้นิกว่า

 

"คนที่เก่งที่สุด ก็ยังไม่เข้าใจบางสิ่งที่สุด นั่นก็คือตัวของเขาเอง"

 

ตอนแรกเคยคิดจะถามว่า มันคือไรวะ?? แต่ตอนนี้ก็เหมือนจะเริ่มรู้ขึ้นมาบ้างแล้วเหมือนกัน

มันจิงเลยทีเดียวที่ว่าถึงเราจะรู้มันซะทุกเรื่อง แต่เรื่องที่เราอาจไม่รุ้เลยคงเปนตัวของเราเอง

ซึ่ง นิกก็คิดว่า นิกรู้จักตัวเองดีนะ นิกรู้ว่าตัวเองเปนยังไงนี่ รู้ว่าคิดยังไง อะไรยังไง แต่บางเรื่องเราก็ควบคุมตัวเองให้เข้าใจมันไม่ได้

 

บางเรื่องที่นิกรู้สึกอ่อนหัด~

 

เปนคนกลัวนะ เจ็บแล้วจำมากๆ เข็ดน่ะพูดง่ายๆ มันมีหลายอย่างที่นิดปิดกั้นตัวเองออกจากเรื่องนี้อยู่

แต่ตอนนี้ก็พยายามทีระนิดที่จะเปิดรับ ที่จะไม่ระแวง ที่จะเชื่ออย่างเต็มร้อยดูอีกซักที

คนมันเคยโดนหักหลังมาก่อน มันก็ต้องเจ็บมาก และจำมากเป็นธรรมดา

บอกตามตรงว่ากลัว คิดวุ่นไปหมดในหัว จะโดนหลอกอีกมั้ย จะต้องเสียใจอีกรึป่าว??

พอดีเปนพวกรักตัวเองไง เลยไม่อยากให้ตัวเองต้องเจ็บอีก ถ้าจะหยิ่งในเรื่องนี้ คงไม่ว่ากันนะ

มันถึงเปนแบบนี้ไง คิดมาก ปากหนัก ใจร้าย และไม่เผยความรู้สึก ก็เปนแบบนี้แหละ คนมันกลัว มันเข็ด ไม่อยากทุ่มอะไรกับใครมากๆ

กลัวจะเจ็บอีกไง ถึงจะเปนคนที่เจ็บไม่นานก็เถอะ แต่มันฝังให้จำ 

ถึงได้ถามอยุ่บ่อยๆ ว่าชอบจิงอ่ะ ชอบจิงหรอ?? ไม่ใช่อะไร แค่อยากได้ความมั่นใจเท่านั้นเอง

เปนคนตรงๆนะ มีอะไรอยากให้พูดกันตรงๆ อยากเลิกก้อบอกตรงๆ เบื่อก็บอกมาเลย ไม่ใช่หายเงียบ หรือทิ้งกันไว้เฉยๆ นิกไม่ชอบแบบนั้น

มันเหมือนเปนการจากกันทั้งที่เรายังไม่เข้าใจ

ถึงมันจะทำให้จำได้ก็เถอะ แต่ถ้าจำแบบมีคำถามว่า "ทำไม" สู้จำไม่ได้ยังดีซะกว่า

ชอบความชัดเจน ชอบความมั่นคง จะคบเล่นๆ จะคบทิ้งขว้าง อย่ามายุ่งกับนิก นิกไม่ใช่คนแบบนั้น คบใครคบจิง ถ้าคุณทนนิกได้ - -

นิกร้าย นิกกร่าง นิกวางอำนาจ นิกข่ม นิกเปนแบบนี้ แต่นิกก็จิงใจ และซื่อตรงต่อคนๆนั้นคนเดียว

ถึง บอกไว้ในอะเบ๊ามีว่า "ถ้าไม่จิงใจอย่าแอด" เพราะเปนพวกถ้าไว้ใจแล้ว จะไว้ใจมาก ถ้าเชื่อใจแล้ว จะตัดยากสุดๆ ไม่อยากเสียใจไง คงเข้าใจนะ

ถ้าทนได้ เราอาจคบกันนาน รึยังไง นิกไม่รู้ บอกแล้วไม่รุ้อนาคต

ก็แค่จะทำให้ดีที่สุด อาจจะร้าย อารมแปรปรวน แต่ก็สำนึกผิดนะ คบกับนิกก็ต้องทำใจแบบนี้ล่ะ

 

"นายกล้ามากที่มาคบกับชั้น - -"

 

บอกได้แค่นี้ล่ะ ก็ได้แค่หวังว่าที่นายพูดๆมามันจะเปนความจิงที่ออกมาจากใจ ไม่ใช่แค่พูดไปงั้นๆให้จบเรื่อง

เพราะถ้าจะเล่นๆ ก็พูดมา จะได้ไม่จิงจังอะไรมาก

แต่ถ้าชอบกันจิงจัง ก็โอเค~

 

"ให้มาเท่าไหร่ ชั้นก็จะให้กลับไป เท่าที่นายให้มา :))"

กะจะดองซักหน่อย เพระาไม่รู้จะอัพอะไร

ดันมีผลไม้ที่ไหนไม่รุมาบอกว่าอย่าดอง - -

ไม่ได้ดองนา แต่แค่ไม่ขยันอัพแค่นั้นเอง XD

เนื่องจากไม่รุ้จะอัพอะไร ว่าจะเอาฟิคมาลงก้อยังไม่เอาดีกว่า...

งั้นมาดูหัวกันดีกว่ามา = =

 

ก็เมื่อวันอาทิตย์ป๊ากลับมาบ้านไง ก็เลยไปช็อปปิ้งกันตามประสาครอบครัว - -

เลยย้อมหัวมันซะเลย สีเดียวกะม๊า XD

เลือกสีรัยเรอะ?? เอาทองๆๆ กะแบบลาวแน่ๆ เออดี 555555+

แต่มันออกมาเปนสีน้ำตาลทองๆว่ะ - -

แต่ก้อดี ถ้าอ่อนกว่านี้อีกนิดจะดีมาก XD

ปล. ถ่ายตอนตื่นอ่ะคับ ตื่นมาถ่ายเลย ห้องมืดฝนตก ทำไงๆ เปิดแฟลชระกัน

เปิดแฟลชพรึ่บ มันก็เลยเปนแบบนี้.... = =;;

หน้าวอก มึนๆด้วย 555555555555555555555555555555555555+

ไม่ได้ขาวอย่างในรูปหรอกนะ มันหลอกตา จะบอก - -

2 รูปล่างเหนชัดกว่าแฮะว่าหัวมันสีรัย - -

เอาไปแค่นี้แหละ ถ่ายตามยะถากรรม บอกแล้วห้องมันมืด 555+

 

ตอนนี้มีพี่ๆน้องๆมาทวงฟิคเอสเจสมัยพระเจ้าเหา - -

แล้วไอเราก้อบอกว่า เออ เดี๋ยวนิกแต่งให้นะ

แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ลงมือเลย-*- พี่ๆน้องๆเค้าอ่านวนกันจะครบ 10 รอบแล้วมั้ง 55555+

ไว้แต่งให้ ตอนเดียวพอเนอะ กร๊ากกกกกก!!

 

ส่วนฟิคบีบี เริ่มไว้แล้วล่ะ เปนพล็อตที่คิดไว้นานแล้ว - -

แต่งแล้วด้วยนิดนึง แล้วก้อค้างไว้งั้น - -

ไม่ได้แต่งนานมากแล้วแฮะ ภาษาอาจจะดูไม่ได้เรื่องเหมือนที่เคยนะ - -

ไม่ได้อ่าน ไม่ได้แต่ง เง้ออออ

ว่าจะค้นๆมาแต่งต่อดีกว่า อุส่าคิดชื่อฟิคซะเก๋ไก๋ 55555555555555+

((ไม่เก๋หรอก โม้ไปงั้น 555+))

คิดถึงเอไอบีเนอะ ; ))

คิดถึงนางเอกเอไอบีทุกคน XD

คิดถึงพระเอกเอไอบีด้วย X3

แต่คิดถึงเทวดาแพนด้ากับนางฟ้ากระติ๊บที่สุดแหละ :P

เฮ้ยยยยย!! ก่อนไป ค้นๆๆๆ

วันนี้นั่งค้นๆฟิคที่ตัวเองแต่งมาอ่านเล่น แล้วก้อเจอ!!!

 

เหนื่อยมั้ย?? กับการพร่ำเพ้อ~

คิดไปเองว่าเทอจะมองมาเห็นคุณค่า...

เหนื่อยมั้ย?? ที่ต้องคอยเฝ้ารอวันเวลา~

ที่เทอจะหันกลับมาแล้วบอกว่า ”เรารักกัน”

+

ถ้าที่ถามมาทั้งหมดคำตอบมันคือ “ใช่”

ก็หยุดซักทีได้ไหม ได้โปรดเถอะ ขอร้อง~

มันไม่มีประโยชน์อะไร มันเป็นไปไม่ได้แม้แต่ตัวสำรอง...

ความเป็นจริงมันกำลังฟ้อง~เลิกเพ้อเลิกอ้อนวอนซักที...
 
 
น้ำเน่าดีแท้เนอะ 55555555555เป็นกลอนที่แต่งไว้เมื่อปีก่อนมั้ง - -
 
นิกเป็นพวกแต่งกลอนตามอารมของตัวเอง  ดูจากกลอนก็น่าจะรู้นะว่าอารมตอนแต่งเปนยังไง?? XD
 
 
เสียงนี้หรือเสียงไหนไม่เท่าเสียงนั้น

แล้วเสียงนั้น-เสียงนี้-หรือเสียงไหน??

เสียงนั้น-เสียงนี้-เสียงอะไร??

เสียงนั้นก็เสียงนี้ไง...

...เสียง I LOVE YOU^^...
 
 
เหนกลอนแล้วขำตัวเอง กูคิดอะไรแบบนี้ได้ยังไง?? 555555555+
 
เธออาจจะไม่รู้จักฉัน...

แต่ฉันรู้จักเธอเสมอ~

ถึงแม้ความรักที่ฉันให้...

มันอาจจะไปไม่ถึงเธอ...
 
ขอแค่ได้มองดูเธออยู่ตรงนี้เสมอ...

...ก็เพียงพอ...
+
แค่ได้อยู่ตรงนี้...

ได้ยืนอยู่บน...ผืนดิน...

...ผืนน้ำ...

...และใต้ผืนฟ้าเดียวกันก็พอ...

อุณหภูมิในอากาศอาจจะไม่เท่ากัน...

แต่อากาศที่หายใจเข้าไปคืออากาศเดียวกัน...

...เท่านั้น...

...ฉันก็พอใจ...
 
 
เพ้อฝันสุดยิด - - เอาน่ะ กลอนนี้แต่งตั้งแต่อยู่ ม.3 นะ - - รึ ม.2 วะ? - -
 
อยากจะบอกว่าท้อ~

อยากจะบอกว่า “พอ” แล้วเดินหนีห่าง

อยากจะบอกว่า “หยุด” แล้วปล่อยให้ความรู้สึกนั้นเจือจาง...

อยากจะบอกบางอย่าง~ แต่คงต้องถอดจัย~
 
 
 อือ...นึกถึงสภาพตัวเองตอนนั้นแล้วก็นะ ^^
 
 
ขอบคุณที่ห่วงหา~

ขอบคุณที่วันเวลาพาให้เรามาใกล้...

ขอบคุณแม้ในใจจะคิดว่าคงจะดีกว่า~ถ้าไม่พามานะ...ขอบจัย!!

เพราะแม้จะพามาให้ร่างกายใกล้กันแค่ไหน

แต่ก็ไม่มีทางที่จัยจะใกล้กันได้เลย~
 
อันนี้ออกแนวประชด 55555+
 
ลงแค่นี้พอ มันมีอีก แต่พอแล้วดีกว่า ลงแล้วออกแนวประจานอารมตัวเองเมื่อก่อน 5555+
 
ยังมีที่แต่งไว้ในสมุดอีกเยอะแยะ แต่งๆ ทิ้งๆ หาไม่เจอ 55555555555555+
 
เดี๋วนี้ไม่ได้แต่งเลย ออกแนวไร้อารม กร๊ากกกก!!
 
 
 
สุดท้ายคือ...
 
 

HBD TSUNA & REBORN!! 141009 & 131009~*

มะวานลืมแฮปบ้อน วันนี้เลยเอามารวมกะสึนะเลยระกันนะ^^

 
อัพแค่นี้ร่ะ บับบุย X3